بقعه باباافضل از حکما و عرفای سده ششم و هفتم هجری در دامنه تپه ای در روستای سرسبز مرق واقع است. در کنار دره ای کم عمق که جوی آبی خروشان در عمق آن حرکت می کند. آرامگاه شامل بقعه ای مخروطی شکل است که در داخل آن قبر بابا و محراب گچ بری قرار دارد. همچنین صحنی کوچک و اتاق های پیرامونی و رواق ورودی بقعه که سالم است و چند اتاق در جانب قبله که بیشتر آنها به علت بی توجهی مخروبه است.
صندوق معکب مزار باباافضل که در جانب راست محراب گچ بری واقع است که دارای تزئینات نقوش اسلیمی و هندسی است. به جز آن کتیبه نگاری مفصلی نیز بر روی آن انجام گرفته است. این صندوقچه در سال 912 هجری یعنی طلیعه ظهور صفویان ساخته شده و در آن تاثیرات شیعی کاملا عیان است. خطوط زیبای این صندوقچه را محمود بن حبیب الله با خطی زیبا نگاشته است.
کتیبه های صندوق:
عمده کتیبه روی صندوق که بر دورتا دور اضلاع چهار جانب آن نوشته شده آیات سوره انسان است که از آیه "إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا"(آیه5) آغاز و تا انتهای سوره "يُدْخِلُ مَنْ يَشَاءُ فِي رَحْمَتِهِ وَالظَّالِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا"(آیه31) ادامه دارد. در پایان این سوره نیز نوشته شده است: "صدق الله و صدق رسول الله و صدق ولی الله، حرره محمود بن حبیب الله"
در بخشی از قسمت های انتهایی سوره دهر به خطی ریزتر تاریخ ساخت صندوقچه اینگونه آمده است: "فی شهر ذی الحجه الحرام سنه اثنتی عشره و تسعمایه هجریه" همچنین در چهار قاب ستون مانند مستطیل جانبین صندوق آیه 255 سوره بقره "آیت الکرسی" کتیبه نگاری شده است.
این سوره به جز آنکه متضمن پاداش ابرار است دربردارنده آیاتی است که در شان امام علی بن ابی طالب نازل شده است. همچنین آوردن "صدق ولی الله" که به علی بن ابی طالب اشاره دارد، نشان دهند رویکرد شیعی سازندگان و بانیان صندوق است.
نراقی کتیبه های این صندوق را سوره نور و دیگر آیات قرآن می داند،(آثار تاریخی کاشان ونطنز، ص252) اما هیچکدام از آیات آن مربوط به سوره نور نیست و نظر وی ناشی از شتابزدگی و عدم دقت در خوانش کتیبه صندوق است. وی به چند بیت شعر اشاره می کند که گویا در داخل بقعه نوشته شده است.(همان، ص253) محتوای این اشعار نشان می دهد که به اتمام ساخت یا مرمت همین صندوق اشاره دارد. نراقی بر اساس ماده تاریخ این شعر را مربوط به سال 1101 می داند.
در بقعه باباافضل محراب گچ بری شکوهمندی از دوره ایلخانی برجای است که اکنون بخشی از آن نمایان است، بخش باقی مانده به لحاظ سلامت و استحکام از دیگر محراب های گچ بری سلجوقی و ایلخانی منطقه بهتر است. نقوش و کتیبه های این محراب هم در خور توجه است که پرداختن به آن وقت دیگری می طلبد.
برچسب:
نویسنده: ساناز حبیبی